Historie

De oprichting

Begin 1900 begon de wandelsport aan een opmars met als resultaat dat in de jaren ’30 drie verenigingen actief waren op dit terrein.  Deze drie verenigingen waren onderling in een flinke strijd verwikkeld waardoor een fusie uitbleef. Op 25 maart 1934 besloot de KNAU haar Wandelafdeling zelfstandig te laten worden. De Nederlandse Unie voor de Wandelsport (NUW) was geboren, wat later de Nederlandse Wandelsport Bond zou worden. Vandaar dat deze datum wordt gezien als de oprichtingsdatum van de NWB.  De NUW werd in januari 1937 een federatie waardoor de naam werd veranderd in Nederlandse Wandelsport Federatie: NWF. Hiertoe was besloten om tegemoet te komen aan de wens van veel onderliggende bonden naar meer zelfstandigheid. De NWF werd ook erkend door het Nederlands Olympisch Comité.

 

Van NWF naar NWB

Hoewel erkend door het NOC bestond er in 1940 nog altijd twijfel over wandelen als sport. Ook werd de organisatie van de wandelsport nog altijd als chaotisch ervaren. Het Departement van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen gaf daarom opdracht om te komen tot een reorganisatie van de wandelsport. Dit leidde in augustus tot de oprichting van de Nederlandse Wandelsport Bond. Hierin gingen 12 wandelsportorganisaties op en niet veel later sloot ook de Limburgse Wandelsport Bond zich aan. Per 1 januari 1941 was de Nederlandse Wandelsport Bond in functie.

 

Wandelprestatiekruis en Wandelboekje

In 1938 werd het NWF-kruis voor het eerst ingevoerd met een daarbij behorend wandelboekje. Zodra de wandelaar 250 km had gelopen, had hij recht op het kruis voor ƒ 1,25. Op die manier kon men besparen op de kosten voor ‘dure’ medailles. In december 1939 werd besloten dat mensen iedere wandeltocht die ze hadden gelopen in het boekje mochten noteren. Zo kennen we het wandelkilometerboekje nog steeds.

 

Avondvierdaagse

In de oorlog mocht geen Vierdaagse worden gelopen. Dat leidde bij de SGWB tot het idee dan maar vier avonden te gaan wandelen. Hiermee konden ze ook mensen helpen voor wie de Vierdaagse in Nijmegen te ver of te duur was. En zo vond van 17 tot en met 21 juli 1940 de eerste Avondvierdaagse plaats in Utrecht, Amersfoort en Bussum. Deze eerste Avondvierdaagsen werden een groot succes met in totaal 1630 deelnemers.

 

Vierdaagse Apeldoorn


In september 1952 werd op initiatief van de SGWB een voorstel aangenomen voor het organiseren van een eigen Vierdaagse. Toen dit bericht in de pers verscheen, meldde de burgemeester van Apeldoorn zich spontaan bij de NWB als organiserende stad. Daar stemde de NWB direct mee in.  Ondanks een ministerieel verzoek af te zien van de Vierdaagse in Apeldoorn,  kwam het er na de nodige conflicten en verzoeningsgesprekken in 1954 dan toch van. Van 27 tot en met 30 juli 1954 vond de eerste NWB-Vierdaagse plaats in Apeldoorn.

 

Wandelpaden

In Nederland bestaan er al Bondswandelwegen van de ANWB vanaf 1914. Toch duurde het nog tot de jaren ’70 voordat ook de georganiseerde wandelorganisaties belangstelling kregen voor recreatieve wandelpaden. Toen twee heren uit Apeldoorn, die door het organiseren van de Vierdaagse zelf niet meer mee konden lopen, eens samen de Wittekindsweg gingen lopen, kwamen zij op het idee ook voor de NWB een wandelroute uit te gaan zetten.  Dit omdat ze met hun wandelgroep WW’70 veel plezier beleefden aan het lopen van dergelijke routes naar Duitsland. In 1974 zetten zij daarom de Hanzeweg uit, een route tussen Oldenzaal en Deventer. Ze zorgden zelf voor folders, routebeschrijvingen, stempelkaarten en oorkonden. Dit werd een succes wat leidde tot verzoeken uit andere delen van het land. En zo ontstonden achtereenvolgens de wandelpaden van de NWB die ook nu nog volop worden bewandeld.

(Bron: Abraham zien in de wandelsport, J.J.A. Lemmens, 1984)


Over NWB –  Historie –  OrganisatieWandelprogrammaLedenpasIndividueel